Kinderen en eten I: Proberen, proberen, proberen

Dit stuk is voor nieuwe eters. Daarmee heel jonge kinderen, maar ook oudere kinderen of zelfs volwassenen.

Wanneer je begint met het geven van vast voedsel aan jouw kinderen zal je dat doorgaans doen terwijl je ook nog melk geeft als hoofdbron van voedingsstoffen. De vaste hapjes zijn dan om te proberen en te wennen aan nieuwe smaken en structuren. Het is hier belangrijk om te onthouden dat jouw kind op dit punt nog nooit iets anders dan melk heeft geproefd. Dat betekent dat alles spannend, nieuw en misschien wel eng is. Alle smaken zijn nieuw, maar ook alle structuren. Bedenk je maar eens wanneer je altijd vloeibare voeding hebt gehad, je voor het eerst een broccoli roosje te proeven krijgt. Een dikke stam met een heleboel kleine bolletjes, zacht en stevig tegelijk en met een smaak heel anders dan melk. Dit heb je met de eerste keer proeven niet gelijk door. De eerste keer proef je de structuur misschien, daarna wellicht de zoete tinten, daarna de bitter tinten en zo maar door. Bij de aandacht op de aspecten die niet aangenaam zijn of te anders dan de gewenning zal de broccoli misschien uitgespuugd worden, maar dat betekend niet dat de groente is afgekeurd. Wanneer je hetzelfde stukje groente weer aan zou bieden wordt het doorgaans nog een keer geproefd. Dit geldt ook voor oudere kinderen, wanneer deze een bepaalde groep smaken gewend zijn, is dat gemakkelijk, bekend en veilig. Maar ook zij kunnen nieuwe smaken leren waarderen door het te blijven aanbieden en ze elke keer weer te laten proeven. Nu is het wel zo dat oudere kinderen en volwassenen meer cognitieve vaardigheid bezitten en dat kunnen gebruiken om maar stug te zeggen dat ze iets niet lusten(bestaat overigens niet), terwijl ze nog maar een aspect van een nieuwe smaak hebben geproefd. Smaken veranderen door de manier van bereiding en toevoeging van voedingsmiddelen. Zo zou de jonge ik(14jaar) zelf niet zo snel een hap uit een rauwe tomaat nemen, maar haal ik de tomatensaus niet uit de pasta en een broodje gezond zonder tomaat smaakt ook niet hetzelfde.

Nu is het wel belangrijk om niet te dwingen, als jouw kind even niet wil, dan probeer je het een andere keer weer. Maar geef het niet op, het is geen onwil of afkeuren. Het vergt een aantal keren proeven en proberen voordat een smaak bekend is bij een nieuwe eter.

Uiteraard snap ik ook wel dat het heel aanlokkelijk is om een overvloed aan smaken en keuzes aan te bieden aan jouw nieuwe eter, maar neem de tijd om jouw nieuwe eter de smaken te laten leren kennen. Een overvloed aan nieuwe informatie zorgt doorgaans niet voor een snellere opname van die nieuwe informatie, zo ook met nieuwe smaken.

Hoe dan? Nou begin bijvoorbeeld in een week met viermaal een bekende smaak en geef driemaal een nieuwe smaak die je op verschillende momenten in de week aanbiedt. Houd het dan in die week bij die ene nieuwe smaak. Als die smaak gewend is, kan die bij de smaken van de viermaal in de week en kan er een nieuwe smaak bij de driemaal in de week. Biedt daarbij ook echt verschillende smaken aan. Als de smaken die je aanbiedt veel op elkaar lijken, zal er niet veel nieuws geleerd worden. Zo heb je in dezelfde familie broccoli, romanesco en bloemkool. Witte kool, rode kool, groene kool, spitskool en ga zo maar door, je snapt het denk ik wel. De ene keer een bloemkool, de andere keer een paprika, dan bijvoorbeeld rode bietjes en daaropvolgend snijbonen.

Nu kan het ook gebeuren dat een smaak niet in die probeer week geaccepteerd wordt, dan laat je die smaak gewoon een andere week weer terugkomen.

Share:

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on pinterest
Pinterest
Share on linkedin
LinkedIn